25.4.12

Σαν την ταινία,ξέρεις,μετά που έκλαιγα,κατάλαβες.

Να μην σε νοιάζει τι κάνω και πώς περνάω
Να περνάς και να ξεχνάς ότι στέκομαι δίπλα.
Μην με πάρεις ξανά τηλέφωνο.
Διέγραψε τον αριθμό μου από τις κλήσεις σου.
Σβήσε και τα μηνύματα.
Και την εικόνα μου από το μυαλό σου.
Έτσι, σιγά σιγά θα ξεχάσεις ότι υπήρξα στη ζωή σου
Εγώ, θα αλλάξω κούρεμα ,εκφράσεις και ντύσιμο
και όταν μετά από χρόνια θα συναντηθούμε τυχαία  στο γνωστό μέρος 
θα με γνωρίσεις από την αρχή, μα για πρώτη φορά.
Θα ερωτευθούμε και θα αγαπηθούμε σε μια νύχτα.
Μπορεί και να έχω γίνει αυτό που ήθελες.
Θα είμαστε αυθόρμητα επιτηδευμένοι.

5 σχόλια:

  1. Νιαου :) για ποια ταινία να λες άραγε .......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εγω δεν καταλαβα ποια!να το παρει το ποτάμι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω "η απέραντη ή ατέλειωτη (ποτε δεν το θυμάμαι το επίθετο ) λιακάδα ενός καθαρού μυαλού "

      Διαγραφή

λοιπόν?